Het boek

Wij weten niets van hun lot’ gaat over de vraag wat gewone Nederlanders tijdens de Bezetting vonden en wisten van de Jodenvervolging. Leefden zij mee met hun vervolgde landgenoten, of liet hun lot hen koud? En wat wisten zij van dat lot? Hebben wij es gewusst, of niet? Op basis van 164 merendeels nooit eerder onderzochte dagboeken reconstrueer ik de stemming en kennis ten aanzien van de Holocaust en de gevolgen daarvan voor het gedrag van de tijdgenoten.

De antwoorden, en de implicaties daarvan voor de herinnering aan de oorlog, zijn misschien het bondigst beschreven in een opiniestuk dat ik schreef voor de Volkskrant, gepubliceerd op 25-4-2012.

Verder heb ik in een aantal interviews de strekking van het boek proberen uit te leggen. Ze zijn geordend van bondig naar lang:

NRC/Handelsblad, door Bart Funnekotter (24-4-2012)

NRC/Handelsblad, door Bernard Hulsman (12-7-2013)

Radio Sleutelstad, door Sebastiaan van der Lubbe (31-10-2012)

Reformatorisch Dagblad, door Arie de Heer (28-11-2012)

Mare, door Vincent Bongers (1-11-2012)

Historisch Nieuwsblad, door Bas Kromhout (24-4-2012)

OVT (radio 1), door Michal Citroen en Jos Palm (6-5-2012)

Casa Luna (Radio 1), door Klaas Drupsteen (25-1-2013)

2 opmerkingen:

Pieter PoLet zei

Geachte heer van der Boom.

Graag wil ik reageren op Uw conclusie in Uw artikel in de Volkskrant: "Gewone Nederlanders keken dus niet de andere kant op toen de Joden werden gedeporteerd; ze keken geschokt toe"

Kershaw komt in zijn boek uit 2008: "German Popular Opinion and the Jewish Question" tot een andere conclusie, namelijk tot die van de bewuste verdringing: "Knowledge of atrocities and mass shootings of Jews in the east was fairly widespread, mostly in the nature of rumour brought home by soldiers on leave, and the rumours were also circulating about gassings in mobile gas-units and probably to a far lesser extent about the operations of the death camps. Fairly precise information could be acquired by ordinary Germans who were keen to find out what was happening.
Many non-Jews, faced with mounting problems of their own as the war turned against Germany, rejected the horror stories as allied propaganda or simply excluded the truth from their consciousness as being unpalatable or causing to much anxiety. The fate of the Jews was an unpleasant topic and consideration of the question was put aside."

Slaat deze nuance geen brug tussen het verschil van mening tussen U en de heer van Thijn?

Met vriendelijke groet,
Mr. Pieter.B.Polet


Bart van der Boom zei

Geachte heer Polet,

Dank voor uw opmerking en excuses voor mijn trage reactie. Verdringing is een mogelijke verklaring, die door verschillende historici is geopperd. In het Nederlandse geval zie ik er niet veel in. Onder 'FAQ: veelgestelde vragen' nr. 13 (zojuist toegevoegd) heb ik kort weergegeven waarom niet.